Sólveig Hólmarsdóttir

S TA R F S F E R I L L

Sköpunargáfa fæst ekki keypt í búð og verður ekki kennd í skólum. Hún er meðfædd og hana verður að næra með því að skoða heiminn og það sem í honum býr. Sólveig gerði sér grein fyrir þessu því ung að árum hélt hún út í hinn stóra heim til að skoða, læra og meðtaka það sem hann hafði upp á að bjóða. Hún ferðaðist um Grikkland, Ítalíu og Spán og drakk í sig allt sem þar var að sjá og finna. Eftir fyrstu kynni af heiminum snéri hún aftur með nestispokann fullan af reynslu og ákvað að finna sér fag við hæfi. Einhverra hluta vegna varð tækniteiknun fyrir valinu en vinna á því sviði heillaði hana ekki og eftir námið hélt hún á nýjan leik út í heim. Hún gerði sér grein fyrir því að hún varð að skapa eitthvað sjálf og fór að litast um eftir listaskóla á Spáni og Ítalíu en tilviljanirnar höguðu því þannig að hún vann í hálft ár á keramikverkstæði í smábænum Faenza í Rómagnahéraði á Ítalíu. Faenza er samt enginn smábær því Passatore hlaupið sem er 100 km og kallað "móðir allra maraþona" er hlaupið frá Flórens til Faenza yfir fjöll og fyrnindi. Þegar Sólveig kom heim var hún ákveðin í því að læra betur á leirinn og komst í læri hjá Kolbrúnu Björgólfsdóttur, betur þekktri sem Koggu. Þar stundaði hún nám næstu þrjú árin. Kogga gefur henni þann vitnisburð "að hún sé stundvís, fádæma dugleg og mjög námfús." Einnig segir Kogga um Sóveigu: "Hún hefur mjög gott auga fyrir formi og litum og er fljót að skynja hvað er gott og hvað er vont í heimi listarinnar." Með þessa kjölfestu hélt Sólveig enn á ný út í heim og stundaði nám við Escola Massana listaskólann í Barcelóna á Spáni. Þaðan útskrifaðist hún í júnímánuði 1998 úr Leirlista- og skúlptúrdeild og mánuði síðar hélt hún sína fyrstu einkasýningu "GNOMOS, SERES DE LA NATURALEZA" eða "Álfar og kynjaverur". Næstu tvö árin var Sólveig á heimaslóðum en útþráin rak hana enn af stað og nú til Bandaríkjanna. Hún setti upp vinnustofu á heimili sínu í Chicago og seldi verk sín hjá Vale Craft Gallery. Galleríið bauð þremur listamönnum að sýna á ACC Craft Show 2001 í Chicago og var Sólveig einn þeirra. Á Menningarnótt 2004 sýndi Sólveig nokkra skúlptúra í gluggunum hjá Sævari Karli sem varð til þess að einn skúlptúrinn lenti í einkasafni Charles R. Bronfmann sem stendur fyrir góðgerðarstarfsemi fyrir ungt fólk og annar sem gjöf til landstjórans í Kanada. Sólveig var fengin til að hanna verðlaunagrip fyrir "The Nordic Barista Cup 2004" sem er keppni "Norrænna kaffihúsa" um "besta kaffibollann" en í umsögn um mótið sem Kaffitár hélt hér á landi, segir: "Það er best að ljúka þessu á því að lýsa verðlaunagripnum sem Danirnir höfðu með sér heim, því hann var í einu orði sagt stórkostlegur. Þetta var fimmtíu sentímetra álfastytta úr leir, þakin hvítum og silfruðum mósaíkflögum sem táknuðu snjó og ís þjóðar okkar. Álfurinn var með smekklegan kaffibolla á höfðinu í stað húfu og virtist ánægður með þá stöðu mála. Sú sem á heiðurinn að þessu listaverki er Sólveig Hólmarsdóttir, og má með sanni segja að gripurinn hafi vakið mikla athygli meðal þeirra sem hann sáu. En hann er því miður ekki á landinu lengur, því Danirnir höfðu hann af okkur. Lengi lifi þeir, - eða þar til næsta mót verður haldið." .

C V

Creativity can not be bought in a shop and it is not to be learned in schools. You must be born with it and you must nourish it by travel the world and see what it has to offer. As many creative artist Sólveig knew this and at a very young age she put on her traveling gear and began to take a look at the world and understand it. She traveled to Greece, Italy and Spain and took in everything that she saw. After the first look at the world she returned home full of experience and decided to find herself a good job. She acquired a technical draftsman education but the work did not satisfy her and when the apprenticeship was over she went again out into the world. She realized that she had to create something herself and began searching for a suitable art schools in Italy and Spain but by a strange coincidence she worked for six months in the town of Faenza, provincia di Romagna where the Passatore long-distance race of 100 km is held each year and goes by the name "The Mother of Marathon-races". When Sólveig returned home she was determinded to learn more about clay and ceramics and was lucky to get apprenticeship at Kogga's workshop, one of the most renowned ceramics artists in Iceland alias Kolbrún Björgólfsdóttir and there she stayed the next three years. Kogga mentions in her report that "Sólveig is punctual, exceptionally energetic and very eager to learn" and that "she has a keen eye for shapes and colours and is quick to see what works in art and what is a waste of time". With this ballast Sólveig went abroad again to study at The Escola Massana Artschool in Barcelona in Spain. In June of 1998 she graduated from "The Department of Ceramics- and Sculpture" and the month after her graduation she held her first exhibition "GNOMOS, SERES DE LA NATURALEZA" or "Elfs and weird beings". The nex couple of years Sólveig stayed in Iceland but the wanderlust pushed her off the island and to USA. She put up a workshop in her home in Chicago and sold her works at Vale Craft Gallery. The Gallery invited three artists to exhibit in ACC Craft Show 2001 in Chicago and Sólveig was one of those three. On Reykjavik's Culturalnight in 2004 Sólveig exhibited a few sculptures in the windows of Sævar Karl's Fashion Shop. One of the sculptures was bought by Charles R. Bronfmann which is a non-profit organization for young people and a second one was a gift to the Governor of Canada. Sólveig was asked to create a price for "The Nordic Barista Cup 2004" which is a compititiont between "Nordic's caf'e's" for "The Best Cup of Coffee". The description of the price was that it was an elf with a cup of coffee instead of a cap and dressed in white mosaic as a symbol for the ice and snow of our country. The Danes won the cup - but there will be another compitition next year.